تلسكوپ فضايي «هابل» نشان داده است كه ستاره هاي جوان پنج برابر سريعتر از ستاره هاي عادي، سفر مي كنند.

به گزارش سرويس «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، تلسكوپ هابل آنها را از روي آثاري كه بر جاي گذاشته اند، دنبال كرده است.

مشاهدات نجومي با كمك اين تلسكوپ نشان مي دهد كه اين ردپاها تا چندين تريليون مايل ادامه پيدا مي كنند.

اين سرعت حدودا بييش از 112 هزار مايل در ساعت است.

دانشمند ان آژانس فضايي آمريكا (ناسا) درباره آنچه كه با تلسكوپ هابل مشاهده كرده اند، مي گويند: ردپاي اين ستاره هاي جوان و پرسرعت درست شبيه به اثر حركت يك قايق سريع بر روي آب، در گاز بين ستاره يي باقي  مي ماند و قابل مشاهده است.

نتايج اين تحقيق در نشست انجمن اخترشناسي آمريكا در شهر لونگ بيچ در آمريكا ارائه شد.

كشف اين ستاره ها اخترشناسان را شگفت زده كرده است، چون آنها در مطالعات خود در واقع به دنبال اين توليدكنندگان اصلي ستاره اي نبوده اند.

دانشمند ان ناسا مي گويند: اين ستاره هاي جوان مانند گلوله هايي هستند كه از يك سلاح بين ستاره يي شليك مي شود.

اين تيم تحقيقاتي تاكنون 14 ستاره جوان از اين نوع را پيدا كرده اند كه همگي در درون كهكشان راه شيري و در فاصله چندين هزار سال نوري از زمين قرار دارند.

سال 2009 میلادی، سال جهانی نجوم است که وبسایت ایرانی آنرا در زیر میتوانید مشاهده کنید:

وبگاه سال جهانی نجوم ایران

فضاپیمای اکتشافی مریخی که بر مدار این سیاره در گردش است با کشف میزان قابل توجهی از ماده معدنی کربنات، احتمال وجود حیات در این سیاره را در گذشته های دور افزایش داد. یک فضاپیمای در حال گردش در مدار مریخ موفق به کشف مواد معدنی در بستر سنگی این سیاره شده است که نشان می دهد این سیاره در گذشته دارای محیطی قابل سکونت بوده و امکان وجود حیات در این سیاره ممکن بوده است.
این فضاپیما در بیرون زدگی های سنگی محدوده ای با نام Nili Fossae، منطقه ای که که از پوسته دیرین این سیاره بریده شده و به سطح آمده است ماده معدنی کربنات را یافته است که بر اساس وجود این ماده می توان گمان برد که خصوصیات محیطی این منطقه به خشنی دیگر مناطق این سیاره نبوده است.
این ماده معدنی که وجود آن به حضور میزان معینی از آب بستگی دارد در گذشته به میزانی بسیار ناچیز در غبارهای مریخی مشاهده شده بود اما میزان بالایی که در بستر سنگی این محدوده یافته شده است نمایانگر اسیدی نبودن آب در این منطقه و وجود حیات در گذشته خواهد بود.
بر اساس گزارش یو اس ای تودی، محققان بر اساس مشاهدات این فضاپیما قصد دارند کاوشگری را به منظور انجام تحقیقات تکمیلی به محدوده Nili Fossae مریخ ارسال کنند تا با قرارگیری بر سطح این منطقه از مریخ اطلاعات کامل و جدیدی را از مواد موجود در این محدوده ارائه کند. با این حال تا کنون تصمیم نهایی در مورد انجام چنین عملیاتی اتخاذ نشده است.

دانشمندان بین‌المللی پیش‌بینی كردند كه در كهكشان راه شیری هم ماده تاریك وجود دارد.
به گزارش ایسنا ، دكتر «جوستین رید» از دانشگاه «زوریخ» و دستیارانش از چندین كشور دیگر با استفاده از شبیه سازی‌های ابر رایانه‌یی به این پیش‌بینی ها دست یافته‌اند.
این پژوهشگران می‌گویند كه كهكشان راه شیری دارای صفحه‌ای از ماده تاریك است.
آنها می‌گویند این كشف به فیزیكدانان امكان خواهد داد كه برای نخستین بار به طور مستقیم طبیعت ماده تاریك را شناسایی كنند.
بر خلاف ماده عادی كه ستاره‌ها، گاز و غبار كیهانی را تشكیل می‌دهد، ماده تاریك نامرئی است، اما حضور آن از تاثیرش روی اطرافش درك می‌شود .
فیزیكدانان معتقدند كه این ماده ۲۲ درصد چگالی كائنات را تشكیل می‌دهد. ماده معمولی ۴ درصد و انرژی تاریك اسرار آمیز نیز ۷۴ درصد آن را تسخیر كرده است.
دانشمندان معتقدند به رغم نفوذ قابل ملاحظه در كائنات هنوز كسی نمی‌داند كه ماده تاریك چه ماهیتی دارد و از چه چیزی تشكیل شده است.
پیش از این تصور می‌شد كه ماده تاریك فضاهایی را تشكیل می‌دهد كه كهكشان راه شیری را در بر می‌گیرد اما این فرضیه استاندارد اخیر بر اساس شبیه سازی‌های رایانه‌یی طراحی شده كه مدل نفوذ جاذبه‌یی روی ماده تاریك به تنهایی را نشان می‌دهد .
براساس این گزارش ، تحقیق جدید شامل بررسی تاثیر جاذبه‌یی ستاره‌ها و گازهایی است كه كهكشان ما را نیز تشكیل می‌دهند.

دانشمندان کانادایی موفق به رصد سیاره ای در خارج از منظومه شمسی شدند که به نظر در حال چرخش به دور ستاره ای شبیه به خورشید است. به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان موفق به رصد سیاره ای خارج از منظومه شمسی شده اند که در حال چرخش حول مدار ستاره ای شبیه خورشید است.
محققان دانشگاه تورنتو با استفاده از تلسکوپ جمینی شمالی و همچنین تلسکوپ "مائوناکی" در هاوایی موفق به تهیه تصویری مستقیم از این سیاره شدند که به بزرگی مشتری، جرمی هشت برابر مشتری و حرارتی بالا تر از این سیاره دارد.
این سیاره و ستاره ای که به نظر در حال چرخش به دور آن است در کهکشان راه شیری با فاصله 500 سال نوری از زمین قرار گرفته است. به گفته دانشمندان هر سال نوری 6 تریلیون مایل و به عبارتی دیگر مسافتیست که نور در طی یک سال طی می کند.
به نسبت سیاره های مشابهی که تا به حال شناسایی شده اند این سیاره در مسافت طولانی تری به دور مدار ستاره می چرخد به این معنی که فاصله این سیاره با ستاره اش 11 بار بیشتر از فاصله نپتون که دورترین سیاره در منظومه شمسی به حساب می آید تا خورشید است.
در گذشته تنها سیاراتی که در خارج از منظومه شمسی مورد رصد قرار گرفته بودند، سیاره های شناوری بودند که حرکت آنها تحت تاثیر هیچ مداری نبوده و یا به دور کوتوله های قهوه ای - ستاره هایی که از جرم مناسب برای ایجاد همجوشی هسته ای برخوردار نیستند - در حرکت بودند.
بر اساس گزارش رویترز، به گفته محققان با اینکه نشانه هایی از وجود آب و دی اکسید کربن در اتمسفر این سیاره به چشم می خورد، این سیاره به دلیل جوان بودن گزینه مناسبی برای زندگی خارج از زمین برای انسانها نخواهد بود.
محققان در حال حاضر در حال جمع آوری مدارکی برای اثبات چرخش این سیاره به دور ستاره اش بوده که به گفته آنها برای جمع آوری این اطلاعات به بیش از دو سال زمان نیاز خواهند داشت.

تحقیقات جدید توانست برای اولین بار منشأ شهاب سنگهای میکروسکوپی را که منجر به ایجاد غبار کیهانی می شوند نشان دهد.
تحقیقات اخیر برای اولین بار نشان داد که برخی از غبارهای کیهانی که منظومه شمسی و زمین را در بر گرفته اند از کمربند اختری میان مشتری و مریخ نشات می گیرند.
منشا این غبارها برای مدتها ناشناخته باقی مانده بود و محققان بر این باور بودند که مطالعه خواص معدنی و شیمیایی این مواد می تواند نشان دهنده زادگاه آنها باشد.
محققان کالج سلطنتی انگلستان برای تشخیص منشا این غبارها بیش از 600 ذره مختلف غبار را جمع آوری کرده و با مقایسه آنها دریافتند که این غبارها از خانواده صخره های باستانی فضایی معروف به "کرونیس" بوده که در کمربند اختری بین مشتری و مریخ جای داشته و در حدود 2 بیلیون سال پیش شکل گرفته اند.
تحقیقات بیشتر نشان داد که منشا این غبارها از 20 صخره از خانواده "کرونیس" به نام "کارین" و صخره ای باستانی به نام"Chondrite "بوده و همزمان با شکل گیری منظومه شمسی به وجود آمده است.
محققان با استفاده از نمونه این سنگ (Chondrite) در روی زمین اجزای آن را با اجزای غبار تطبیق داده و به کمک اطلاعات به دست آمده از ماهواره های نجومی مشخص کردند که صخره های "کارین" با سایش و برخورد با یکدیگر باعث ایجاد غبار کیهانی شده اند.
به گفته ستاره شناسان تحقیقات بر روی غبار کیهانی از این لحاظ حائز اهمیت است که مواد معدنی سازنده آن شرایط سیاره ای که در آن شکل گرفته است را در خود حفظ کرده و از تاریخ گذشته منظومه شمسی اطلاعات ارزنده ای در دست خواهد داشت.

اخترشناسان از شناسایی حیرت انگیز جرم آسمانی خبر دادند که به صورت پادساعت گرد به دور خورشید می چرخد. به گزارش خبرگزاری مهر، این جرم آسمانی ناشناس به وسیله تیمی از اخترشناسان بین المللی از کانادا فرانسه و آمریکا شناسایی شده است.
اخترشناسان ضمن منحصربفرد توصیف کردن شیب حرکت این جرم آسمانی اعلام کردند که این کشف کم نظیر می تواند به درک روشن‌تری از چگونگی شکل‌گیری سیستم خورشیدی منظومه شمسی کمک کند.
بر اساس گزارش ونکوور سان، اخترشناسان 2008 KV42 را به عنوان نام این جرم آسمانی انتخاب کرده و اعلام کردند که چیزی جز صخره یخی در کمربرند Kuiper نیست.
به گفته آنها فاصله این جرم آسمانی تا خورشید 35 بار بیشتر از فاصله آن تا زمین است.
نکته ای که به شدت مود توجه دانشمندان قرار گرفته است جهت و زاویه گردش آن به دور خورشید است به طوریکه نسبت به سایر سیارات اطراف خورشید تقریبا با زاویه ای عمود در حال گردش بوده و جهت حرکت آن نیز معکوس عنوان شده است.

اینگونه دره ها در سطح مریخ چگونه بوجود آمده اند ؟ ممکن است بارش باران هایی در گذشته ی مریخ آن ها را بوجود آورده باشد یا جوشیدن چشمه ی آبهای زیر زمینی و یا شاید جاری شدن ماگما بر روی سطح این سیاره .

این سوال در مورد بسیاری از دره های مریخ مطرح است . بسیاری از زمین شناسان سیاره ای این احتمال را می دخند که این دره ها به خاطر جاری بودن آب بر روی سطح مریخ بوجود آمده اند. تصویری که مشاهده می کنید(تصویر زیر) بوسیله ی دوربین HRSC مدارگرد اروپایی مارس اکسپرس از دره ی Echus Chasma تهیه شده است . این دره بسیار شبیه به نمونه های شبکه های بوجود آمده در اثر آب بر روی زمین است ، شاید Echus Chasma یکی از بزگترین ناحیه های دارای منابع آب در مریخ باشد .

ادامه مطلب

ژیانگ ژیانگ ژو از انستیتو اخترشناسی ماکس پلانک در آلمان و رصدخانه های ملی اخترشناسی در چین که سرپرستی تیمی از اخترشناسان بین المللی را بر عهده داشته است، گفت: کهکشان راه شیری درصد قابل توجهی از حجم و گستردگی خود را از دست داده است.

دانالد شیدر یکی دیگر از اعضای این تیم تحقیقاتی نیز گفت : کشف این نکته حقیقتا هیجان انگیز و شکه کننده بوده است.

اخترشناسان این پروژه می گویند: نمی توان وجود فرآیندی موسوم به "رژیم کهکشانی" را علت اصلی کاهش درصد قابل توجهی از گستردگی کهکشان راه شیری عنوان کرد بلکه این مقیاسی درست و دقیق برای این کهکشان ماست.

بر اساس گزارش ساینس دیلی، این کشف خیره کننده بر اساس اطلاعات به دست آمده از پروژه ای موسوم به "انبساط Sloan برای  اکتشافات و درک کهکشانی" یا SEGUE صورت گرفته است.

اخترشناسان در قالب این پروژه گزارشهای حیرت آوری از وضعیت ستارگان در کهکشان راه شیری تهیه می کنند.

گفته می شود میزان حجمی که از کهکشان راه شیری در دورانهای متمادی و طولانی مدت کسر شده است به اندازه یک تریلیوم وزن خورشید است با این حال دانشمندان این میزان را قابل توجه عنوان کرده اند.